Topbanner http://www.thijsvanvalkengoed.nl

Beklimming Tignes

Op uitnodiging van de Rabobank verzamelden wij (sporters en klanten Private Banking) ons op 13 juli 2007 om vijf uur 's morgens bij AC Restaurant Utrecht om naar de Tour de France te vertrekken. In twee touringcars, met aanhangers voor onze fietsen, vertrokken wij richting Eindhoven. Daar sloot een derde touringcar zich aan en pikten wij de laatste mensen op, zodat de karavaan naar Frankrijk kon vertrekken. Onderweg lunchten wij in de bus en al ver in Frankrijk stopten we voor het diner. Na het diner vervolgden wij onze weg richting Tignes. Na een file voor de Mont Blanc tunnel en een spannende klim de berg op, kwam onze bus als eerste aan. Dit was rond een uurtje of één 's nachts. De andere twee bussen waren verkeerd gereden en kwamen pas rond drie uur aan in Tignes.

In Tignes aangekomen werden de kamersleutels uitgedeeld. Ik deelde mijn kamer met Marko Koers (oud-atleet) en Armand van der Smissen (duatleet). Armand had de pech in een van de andere bussen te zitten en kwam wat later. De volgende ochtend stond hij wel als een van de eersten klaar om te gaan trainen. Als duatleet kun je natuurlijk overal trainen, zolang je je fiets of je hardloopschoenen maar bij je hebt.

Na het ontbijt werd het Rabobank-feestje officieel geopend door Jan Douwe Kroeske. Als presentator van het weekend stelde hij onze gastheer voor: Adrie van der Poel. Daarnaast waren er een paar oud-wielrenners: Joop Zoetemelk, Marc Wauters en Erwin Nijboer. Ook waren er verschillende andere (oud)topsporters, zoals Annamarie Thomas, Ireen Wüst, Carl Verheijen, Paulien van Deutekom, Marko Koers, Tessa van Dijk, Mischa Rook, Bas Verwijlen, Arend Glas, Peter van Wees en Armand van der Smissen. Als zwemmer bevond ik me dus in sportief gezelschap.

Vervolgens werden we voorgesteld aan een aantal renners van de verschillende Rabo Wielerploegen. Deze renners zouden ons bijstaan tijdens onze klimtochten. Na enige uitleg over het fietsen (en vooral over het klimmen) maakten wij ons op voor de eerste klim. De klim ging van Bourg St. Maurice naar Tignes. Dit stuk zou de Tour de France ook rijden in de etappe van 15 juli met de finish in Tignes.

Daarna reden wij met de bus naar beneden. Van daaruit startten wij in verschillende groepjes richting de top. Mijn eerste klim viel mij erg zwaar. Het eerste stukje in de groep ging erg gemakkelijk en dus dacht ik iets harder te kunnen gaan rijden. Helaas kwam ik mezelf toen aardig tegen en moest ik daarna nog 20 km klimmen. Onderweg heb ik het dan ook best zwaar gehad en ben ik voor de eerste ‘pauze’ (geplande stop) al twee keer even afgestapt om op adem te komen. In de geplande pauze stopte ik een minuutje of zeven en was toen al weer aardig opgeknapt. Ik heb mijn bidon bijgevuld, wat gegeten en daarna kon ik in één stuk door klimmen naar de tweede ‘pauze’.

Dat was een minuutje of vijf en tot slot vervolgde ik mijn weg naar de top. Dit stuk was misschien nog wel het zwaarste en mijn hartslag schoot telkens omhoog. Hierdoor moest ik zelfs tot drie keer toe even iets rust nemen om mijn hartslag te laten zakken. Uiteindelijk kwam ik, na 33.2 km en 2 uur en 47 minuten, aan op de top. Bij het terugkijken naar de gegevens over mijn rit bleek dat ik 1310 meter had geklommen (3,8% gemiddeld) met een gemiddelde snelheid van 13,5 km/h. Mijn hartslag was gemiddeld 164, dus het was aardig werken! Zeker bij een gemiddelde temperatuur van 35 graden…

Na het fietsen konden we de finish van de Tour bijwonen en werd er ’s avonds na het diner het een en ander gepresenteerd. Daarbij werden verschillende sporters voorgesteld, waar ik er een van was.