Topbanner http://www.thijsvanvalkengoed.nl

Beklimming La Plagne

Op de dag voor onze beklimming van La Plagne (buitencategorie) werd de Rabobank-groep in de ochtend vermaakt met verschillende presentaties, waaronder één van Adrie van der Poel over de Rabo Wielerploegen en alles om het fietsen heen. In de middag was iedereen vrij om te doen en te laten wat hij/zij wilde doen. Zelf bleef ik een tijdje binnen zitten om het verloop van de etappe te zien. In deze etappe deed Rasmussen een aanval op de bolletjestrui en reed lange tijd voorop met een paar mede-ontsnappers. De laatste klim van de etappe finishte in Tignes. Ongeveer 15 kilometer voordat Rasmussen bij de finish kwam, ging ik met een paar anderen richting finish. Daar was het al flink druk en wachtten we in spanning op de eerste renners.

Rasmussen won de rit, pakte de bolletjestrui en zelfs de gele trui. Daarnaast werd hij uitgeroepen tot meest aanvallende renner en nam de Rabobankploeg de leiding in het ploegenklassement over. Het gaafste vond ik nog de snelheid waarmee de renners de finish over gingen na al die bergen. Zelf was ik al kapot van de klim van Bourg St. Maurice naar Tignes. Na de prijsuitreiking, het diner en Studio Sportzomer ging ik moe, maar voldaan slapen. De nachtrust kon ik goed gebruiken, want een dag later gingen we La Plagne beklimmen.

Op La Plagne won Michael Boogerd in 2002 de koninginnenrit van de Tour. Op 16 juli 2007 vertrokken wij vanuit Bourg St. Maurice in tien groepjes richting de berg. Na een kilometer of tien begon de echte klim naar La Plagne. Al vrij snel viel onze groep, waarin met name de (oud)topsporters zaten, uit elkaar en ging iedereen in zijn eigen tempo naar boven. Na de beklimming van Tignes had ik al wel geleerd dat je je energie maar één keer kunt gebruiken en als je dat aan het begin doet, het een hele lange klim wordt. Ik begon vrij rustig en hield mijn hartslag goed in de gaten.

Het klimmen ging een stuk gemakkelijker en langzaam maar zeker naderde ik de top. Onderweg kwam ik nog verschillende klimmers tegen van groepen die eerder waren vertrokken, waarmee ik een praatje kon maken. Dat was heerlijk, aangezien ik dan even kon herstellen. Onderweg kon je op drie verschillende punten wat eten of nieuwe bidons krijgen. Ditmaal fietste ik daar langs en pakte zonder af te stappen de nieuwe voorraad aan. Tijdens de klim heb ik gelukkig niet af hoeven te stappen. De laatste vier kilometer werd wel flink zwaar, maar het was het zeker waard! Op de top was er een heuse finishboog geplaatst en werden alle renners opgewacht. Daar kregen we meteen eten en drinken en dat was net als alle andere zaken super geregeld!

Mijn eindtijd was 1 uur 29 minuten en 22 seconden. Dat was natuurlijk niets vergeleken met de winnaars. Armand van der Smissen was de snelste sporter van de klim (55.26), Carl Verheijen (1.01.54) en Marko Koers (1.05.35) volgden. De klim was in totaal 15,6 km lang en ging 1113 meter omhoog. Dat is een gemiddeld stijgingspercentage van 7,1%! Ik reed gemiddeld 10,5 km/h met een gemiddelde hartslag van 175 tijdens de klim!

Nadat we weer in Tignes waren aangekomen stond ’s avonds het diner al klaar, dat werd gevolgd door een avondprogramma. Na wat gezellig napraten ging ik slapen. De energie was nog hard nodig voor de terugreis.

De terugreis op 17 juli begon om 6 uur ’s ochtends en onderweg genoten we van ontbijt en lunch. In de buurt van Luik stopten we voor het diner. In Eindhoven namen we afscheid van verschillende mensen en vervolgens reden we door naar het eindpunt Utrecht, waar ik om half 11 ’s avonds moe maar uiterst voldaan aankwam.

Alle betrokkenen van de Rabobank en de organisatie hartelijk bedankt voor deze unieke ervaring!