Topbanner http://www.thijsvanvalkengoed.nl

Van Valkengoed temt hoogspanning tussen oren

Auteur: Anton van Gerner
Bron: De Stentor

4 MEI 2005 - LELYSTAD - Waar broer Thijs internationaal doorbrak, hikte Jolijn van Valkengoed nog steeds tegen de nationale top aan. Dat moet anders, dacht de Lelystadse zwemster. De mogelijkheid die TZA bood om op semi - professionele basis te zwemmen, greep ze dan ook met beide handen aan. ‘Dit is de kans waar ik altijd op heb gewacht.’

En dus traint de 23-jarige schoolslagspecialiste zich sinds vier maanden de tandjes. Voelt dat haar lichaam sterker wordt, merkt dat ze ook in mentaal opzicht nu echt bezig is met topsport. ‘Voorheen liet ik wel eens een training schieten als ik geen zin had of me niet zo lekker voelde. Dat gebeurt niet meer. Dit is wat ik echt wil, het aanbod van TZA was het zetje dat ik nodig had. Nu heb ik alles aan de kant gezet voor het zwemmen.’

Het NK van vorige week vormt voor haar het bewijs dat ze op de goede weg is. Scherpe tijden, vijf medailles. Plus de ervaring die haar later van pas zal komen. ‘Want ik was toch nerveus voor de finales. Ik denk dat ik te graag wilde. Het lichaam is goed in vorm, maar het koppie doet nog iets teveel. Op dat startblok moet je niet meer nadenken, maar gewoon rammen. Zo’n race moet vanzelf gaan. Voor de finale van de 200 meter schoolslag was ik zenuwachtig; achteraf ben ik dan boos op mezelf. Ook de finale van de 100 meter ging niet zoals ik wil. Een dag later was ik in de estafette een seconde sneller. Dan is er toch ergens iets misgegaan. Maar dat zal me niet meer gebeuren, ik weet zeker dat ik mentaal een paar stappen vooruit heb gedaan.’

In het Amsterdamse Sloterparkbad, hetzelfde water waar ook Thijs met het XLence Swimteam traint, werkt Jolijn ook aan de psychische kant van topzwemmen. ‘De trainer is heel betrokken en wil alles van me weten. Dat was ik niet gewend, ik moet daar mee leren omgaan. Hij wil weten wat er door me heen gaat, hoe ik de laatste minuten voor een start beleef. Dat voelt raar, want ik ben geen superprater als het om dat soort dingen gaat. Maak geen diepgravende analyses. Maar misschien hoort het er bij, het is in elk geval goed als je weet waarom dingen fout zijn gegaan.’

Ook thuis is zwemmen vaak het gespreksonderwerp. ‘Thijs en ik zijn elkaars mental coach. Zijn carrière is voor mij een stimulans geweest. Hij vliegt de hele wereld over, doet mee aan grote toernooien. Het is tof als ik dat ook mee kan maken, al zeg ik niet dat ik even de Spelen van 2008 ga halen.’

Bij TZA voelt ze zich goed. Haar parttime baan als kassière in een supermarkt levert een paar stuivers op, maar niet genoeg om van te leven. De Club 4V (Vrienden van Van Valkengoed) draagt daarom een steentje bij. Familieleden, vriendinnen, scholen en instellingen dragen wat bij om haar reiskosten tussen Lelystad en Amsterdam te financieren. Twintig kinderen van zwemvereniging De Houtrib haalden bijna duizend euro op met een sponsorzwemtocht. ‘Als tegenprestatie doe ik promotionele activiteiten, zoals het geven van clinics. En maandelijks maak ik een nieuwsbrief.’

De volgende editie belooft een mooi verhaal te worden. Jolijn gaat binnenkort voor een drieweekse stage naar Dallas. ‘Dat soort extraatjes maakt het helemaal mooi. Dit zijn dé kansen om hogerop te komen.’